Lensextractie en lensimplant samenvatting

Als uw huisdier troebele lenzen krijgt dan begint hij/zij eerst wat wazig te zien. Breidt de witting uit in beide ogen, dan leidt dit tot blindheid. 
Bij oudere dieren zien we soms een witblauwige schijn in het midden van de lens. Dit kan een nucleaire sclerose zijn en geen echt cataract. 
De dierenarts kan met bepaalde instrumenten het onderscheid tussen deze 2 aandoeningen maken. Indien het netvlies nog normaal werkt, dan kan worden overwogen om 1 of beide troebele lenzen te verwijderen tijdens een chirurgische ingreep. Ook suikerzieke patiënten die lenstroebelingen ontwikkelden, kunnen in aanmerkingen komen voor een operatie. Op voorwaarde dat hun suikerspiegel met insuline-injecties goed geregeld is.
De ingreep gebeurt steeds onder volledige verdoving.
Twee technieken kunnen worden gebruikt om de lens te verwijderen. 
Ofwel doorheen een grote insnede in het oog langswaar de lens in zijn geheel verwijderd wordt, de medische term hiervoor is eenextracapsulaire lensextractie. 
Ofwel dmv phaco-emulsificatie, waarbij de troebele lens in kleine stukjes wordt getrild (ongeveer 20000 trillingen per seconde). Die worden dan opgezogen worden door een speciaal toestel. Het grote voordeel van deze techniek is dat er maar 1 of 2 kleine openingen worden gemaakt aan de rand van het hoornvlies. 
Bij beide ingrepen wordt gebruik gemaakt van een operatiemicroscoop om alle oogstructuren voldoende vergroot te zien.

  Onrijp of immatuur cataract                                 Na lensextractie (ander oog)

Tegenwoordig bestaan er ook speciale implantlenzen voor de hond. Het grote voordeel van deze lenzen is dat de patiënt een bijna normaal gezichtsvermogen heeft na de chirurgie.  

Kunstlenzen

Na de ingreep is het noodzakelijk om nog voldoende lang (minimum 3 tot 6 maanden) oogdruppels en/of -zalven te gebruiken.